Najczęściej wspominane artykuły to Why You Can’t Hack Sleep autorstwa dr Michael J. Breus i Polyphasic Sleep: Facts and Myths napisany przez dr Piotr Wozniak. Oba są napisane przez osoby z odpowiednim wykształceniem i wiedzą na temat tego jak nasze ciało funkcjonuje w trakcie snu. Nie mam zamiaru podważać autorytetu w ich dziedzinach. Zresztą na oba artykuły istnieją komentarze osób, które praktykują sen polifazowy od długiego czasu (odpowiednio Does Polyphasic Sleep Work? i An attack on polyphasic sleep), które wytykają nieścisłości w powyższych artykułach. Ciągle jednak główny problemem jest brak dokładnych obserwacji na temat tego czy ciało przypadkiem nie zaczyna funkcjonować w zupełnie odmienny sposób, który aktualnie jest znany. Jedyne obserwacje nad osobą która nie korzysta z tradycyjnego snu jaki udało mi się znaleźć są dostępne w krótkim filmiku, które umieszczałem w starszym wpisie Zarejestrowane eksperymenty na wideo. Obserwacja trwała jednak stosunkowo krótko i była skupiona głównie na tym jakie fazy snu są najbardziej potrzebne dla organizmu. Kiedy zminimalizowano ilość snu poprzez korzystanie z drzemek, okazało się, że organizm redukował wszystkie fazy, a więc sugestie, że w trakcie snu polifazowego organizm szybciej przechodzi do fazy REM, która jest najbardziej potrzebna dla mózgu mogą być chybione.

Możemy więc rozmawiać na temat wpływu snu polifazowego na nasze zdrowie i konsekwencje takie jak wydłużenie / skrócenie życia, ale efekt ich będzie podobny jak rozmowy czy teoria ewolucji / względności jest prawdziwa. Można tego nauczać w szkołach i przyjmować za prawdziwe lub bliskie prawdy, ale należy pamiętać, że to jest TYLKO teoria i dopóki nikt dokładnie nie sprawdzi i nie przygotuje dokładnych analiz, trudno jakiekolwiek słowo brać za pewnik.

Osobom, które chcą spać polifazowo pozostaje obserwować swój organizm, robić regularne badania, a jeśli mają wątpliwości dotyczące swoje zdrowia, niech powrócą do tradycyjnego trybu spania.